სფინქსის მითიურ_სიმბოლური სახე

სფინქსის მითოპოეტური სახე გავრცელებულია აფრიკის, აზიის და ევროპის ხალხთა მითებში. ეს ფანტასტიკური არსება ითავსებს ცხოველისა და ადამიანის ნიშნებს. ამ არაჩვეულებრივი ქმნილების სამშობლოა ეგვიპტე, საიდანაც ის გავრცელდა მთელ ანტიკურ სამყაროში.ძველ აღმოსავლურ ცივილიზაციებში ლომი მზის ძალაუფლებას განასახიერებდა. ფარაონ ხაფრას-ხაფ-რა სახელი  მზის ღმერთ რას სახელის მატარებელია, რაც მზის მსგავსს ნიშნავს.

ძველი ეგვიპტელები სფინქსს დგამდნენ  წმინდა ადგილების შესასვლელთან. მას თვლიდნენ იდუმალების მეუფედ, რომელიც ინახავდა მიმსვლელთა საიდუმლოს. ყველაზე ცნობილ გიზას სფინქსს აქვს ლომის სხეული. ამ ძლიერი ცხოველის გამოსახულება იყო სიმბოლო ღვთიური ძალისა და სიბრძნის, რომელსაც ფარაონი იყენებდა ქვეყნის დასაცავად და სამართავად.

ყოვლისმხედველი თვალი_ეგვიპტელთა, მასონთა და ქრისტიანთა სიმბოლო

 

ყოვლისმხედველი თვალი აღიქვამს ფერების რხევას, სინათლის ინტენსიობას და გადასცემს ტვინს. თვალი არის დუალობის სიმბოლო, ვინაიდან დასავლურ სიმბოლიკაში მარცხენა თვალი შეესაბამება მზეს-ობიექტის გონიერების უარყოფითი მხარეს, მარჯვენა თვალი შეესაბამება მთვარეს-გონიერების დადებით მხარეს, აღმოსავლურში-პირიქით. გამოსახულება რომ სწორად აღიქვას თვალმა, უნდა დაძლიოს მიწოდებული ორი ინფორმაცია რომლის მეშვეობით მზე და მთვარე-უარყოფითი და დადებითი ერთი ობიექტი ხდება. თვალს აქვს უნარი ერთ წერტილში მოახდინოს კონცენტრირება ან მთელი გარემო აღიქვას  მაღალი წერტილიდან.

ჰორი (ხორი) ეგვიპტურ მითოლოგიაში ცისა და მზის ღმერთია შევარდენის სახით. ის იზიდასა და ოზირისის შვილია და ფარაონის მფარველი. ჰორის (ხორის)სიმბოლო ფრთებგაშლილი შევარდენია ბრჭყალებში მოქცეული "შინ" ნიშნით, რომელიც ძალიან ჰგავს ქართულ ასომთავრულ ასო დ-დონს.

 

დონი  ქართული ასომთავრული ანბანის მე-4  ასო-ნიშანი და მზის ღვთაების იდეოგრამაა, რაც მიანიშნებს, რომ მზის ღმერთის სახელიც დ-ზე იწყება. უძველეს საქართველოში მზეს "დღე“ ეწოდებოდა. დღეგრძელი ნიშნავს მზეგრძელს.  ვინაიდან "დონ" ანბანში რიგით მე-4 ასო-ნიშანია, იგულისხმება, რომ მზე მეოთხე ცაზეა. წარმართულ საქართველოში მზის ემბლემა იყო თვალი, რაც მსგავსებას ავლენს ჰორის თვალის სიმბოლოსთან.

"სამჯერ დაწყევლილი" ინდური ამეთვისტოს ქვა

ყველაზე ძვირფას და იშვიათ ქვებს ხშირად თან ახლავს მომნუსხველი, ამოუცნობი და ხანდახან ტრაგიკული ისტორიები. როგორც წესი, საუბარია ალმასებზე, ზურმუხტებზე, ლალებსა და საფირებზე. მაგრამ ხდება გამონაკლისი შემთხვევებიც ნახევრადძვირფას ქვებთან დაკავშირებით. სწორედ ასეთთა რიგს განეკუთვნება ამეთვისტოს ქვა სახელწოდებით "ჰერონ ალენი". ის არაფრით განსხვავდება თავისავე მსგავსთაგან ერთი რამის გარდა-აქვს მფლობელის საიქიოს გასტუმრების არაჩვეულებრივი უნარი.

ორი მილიონი წლის წინ გამოძერწილი ფიგურა

ეს პატარა თიხის 4 სმ. ფიგურა აღმოაჩინეს ქალაქ ნამპაში (აიდაჰოს შტატი) 1889 წელს. მას მერე შეარქვეს "ნამპელი თოჯინა". სწორედ იმ წელს მუშები მიწისქვეშა წყლების საძიებოდ ჭაბურღილს თხრიდნენ. ერთ-ერთი ასეთი ჭაბურღილიდან, 90 მეტრის სიღრმეზე, ტუმბომ პატარა თიხის ბურთულებთან ერთად ამოტუმბა ეს პაწია თოჯინა.

თიხის ფიგურა აშკარად ადამიანის ხელით იყო გამოძერწილი. ასეთ სიღრმეზე  ჩვენ უძველეს წინაპართა ძვლების ნაშთსაც კი ხშირად ვერ ნახავთ. მიწის ამ ფენას უძველეს თიხასთან ერთად სპეციალისტები ათარიღებენ 2 მილიონი წლით.

მოჰავეს უდაბნოს ქვების საიდუმლო

 მოჰავეს უდაბნო აშშ-ს სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს. იქვეა დამშრალი ტბის ფსკერი, რომელმაც სახელი გაითქვა თავისი უცნაური მოვლენებით. პირველ რიგში ეს გახლავთ მოძრავი ქვები. რთულია იმის ახსნა რით არის ეს მოვლენა გამოწვეული. ბევრი მეცნიერი მუშაობს ამ გამოცანაზე. ქვების ნაწილი მკვეთრად სწორ ხაზზე მოძრაობს და დროდადრო იცვლის მიმართულებას, ზოგიერთი ქაოტურად. უცნაურია, რომ ქვები მხოლოდ სამ-ოთხ წელიწადში ერთხელ იწყებს მოძრაობს და მისი კვალი მიწის ზედაპირზე ოთხი წლის განმავლობაში რჩება.

რა იწვევს ქვების მოძრაობას? ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს, რომ წვიმის შემდეგ წყალი რჩება ქვების ქვეშ, იყინება და ქმნის თხელ ფენას. დილით წყალი ნელ-ნელა დნება და უდაბნოს ზედაპირი  სრიალა ხდება, ამიტომ ქვები მისრიალებენ მასზე.

მეგალითური სამარხი გავრინისი საფრანგეთში

 

გავრინისის საოცარი მეგალითური სამარხი მდებარეობს საფრანგეთის დასავლეთით, პატარა კუნძულზე მორბიანის ყურეში.  სამარხი ბორცვზეა განთავსებული, მახლობლად კი კუნძულზე გოლფის მოედნებია მოწყობილი. 

სამარხი აგებულია ქვით 5 ათასი წლის წინ ჩვ.წ.აღ-მდე, რომლის საერთო მოცულობა 4000 კუბ.მ-ია, დიამეტრი 50 მ. ქვის ლოდების ცენტრში უზარმაზარი კრატერია. სამარხის შემორჩენილი ნაწილიდან ყველაზე მაღალი 7 მეტრია.

წმინდა იანვარიუსის სისხლის საიდუმლო

შუა საუკუნეებში მიღებული იყო წმინდანებად ცნობილი მიცვალებულების სისხლის შეგროვება. ასეთი ჩვეულება განსაკუთრებით გავრცლებული იყო იტალიაში. სისხლს ინახავდნენ შუშის ფლაკონებში, სადაც ის ხმებოდა და მკვრივ მასად იქცეოდა. ხანდახან ეს ძვირფასი რელიკვია გამოჰქონდათ მონასტრისა და ეკლესიის საძვალეებიდან და ის ისევ "ცოცხლდებოდა" ანუ  თხევად სახეს იღებდა. სიმკვრივის დაკარგვასთან ერთად სისხლში ჩნდებოდა ბუშტები და ქაფს გამოჰყოფდა. ასეთი საოცრება წელიწადში რამდენჯერმე ხდება ნეაპოლში დღემდე, სადაც ადგილობრივ საკათედრო ტაძარში ორ ფლაკონში ინახება წმინდა იანვარიუსის სისხლი.

წმინდა იანვარიუსი დაიბადა მე-3 საუკუნის დასასრულს. ის ბენევენტოს ეპისკოპოსი გახლდათ. მოგზაურობდა მთელ იტალიაში, ავრცელებდა უფლის სიტყვას, რითაც  იმპერატორ დიოკლიტიანეს, რომელიც ქრისტიანთა დევნით იყო ცნობილი, რისხვა გამოიწვია. იანვარიუსი მოწაფეებთან ერთად შეიპყრეს 305 წელს და ქალაქის ამფითეატრში ლომებს შეუგდეს დასაგლეჯად.

მაგიური ძალის მქონე ჩინტამანის ქვა

ჩინტამანი სანსკრიტზე ნიშნავს "აზროვნების ძვირფას ქვას". ქვა ჩინტამანი ხსენდება მრავალრიცხოვან გადმოცემებში, ლეგენდებში, ასევე რელიგიურ და საერო ტექსტებში, როგორც ძველ აღმოსავლურ, ასევე თანამედროვე ხელნაწერებსა და წიგნებში. ის ნახსენებია ტიბეტურ "სუტრა სიბრძნესა და სისულელეზე" და ლეგენდებში კრიშნაზე. მას აიგივებენ გრაალის ზეციურ ქვასთან, ვინაიდან ისიც დედამიწაზე ჩამოტანილია წარღვნამდელ დროს. ამბობენ, ჩინტამანი გამოჭრილია მოელვარე შავი მინერალისგან და თავიდან მრავალწახნაგოვანი იყო. ამავე დროს, იმასაც ხაზს უსვამენ, რომ ჩვენეული ხედვითა და გაგებით მთლად ქვაც არაა. მეცნიერები ვერ შესძლებდნენ მის ყოველმხრივ შესწავლას, ვინაიდან ის ნაწილობრივ არსებობს იმ დროისა და სივრცით განზომილებაში რომელსაც აღვიქვამთ. ქვა ასოცირდება ქალურ საწყისთან და აღნიშნავს ქალის ეპოქას-სამყაროს დედის ეპოქას. ჩინტამანი ფილოსოფიური ქვის ანალოგია. არაბებისთვის ასეთია "ალ-აქსირი"-ბრძენთა ქვა.

ეტრუსკი ნათელმხილველი ქურუმები_ავგურები და ჰარუსპიკები

ეტრუსკები ღმერთებთან გასაუბრების გარეშე არაფერს წყვეტდნენ. ქურუმები იყოფოდნენ ავგურებად და ჰარუსპიკებად. პირველნი წინასწარმეტყველებდნენ ფრინველთა ფრენასა და ქცევაზე. ამ პროცესს ერქვა აუგურუმი და მისგან მომდინარეობს სიტყვა "ინაუგურაცია". მეორენი-ცხოველთა შიგნეულზე, განსაკუთრებით ღვიძლზე.

მსგავსი მკითხაობა პოპულარული იყო: შუმერში, აქადში, ბაბილონში და ასირიაში. ქურუმი შეიძლება ყოფილიყო როგორც მამაკაცი, ასევე ქალი. ეტრუსკთა მთელი ცხოვრება ექვემდებარებოდა რიტუალებს ანუ ცერემონიას. ქალაქ ცერეს სახელწოდებიდან მივიღეთ სიტყვა "ცერემონია". თორმეტი ეტრუსკული ქალაქის ლუკუმონებს ჰქონდათ არამარტო საერო, არამედ რელიგიურ ძალაუფლებაც.

ბიბლიური წინასწარმეტყველი დანიელი

 წინასწარმეტყველ დანიელზე მონაცემები მისავე წიგნსა და წინასწარმეტყველ ეზეკიელთან მოიპოვება. დანიელი წარმოშობით დიდგვაროვანთა ოჯახიდან იყო, რაც ნათლად იკვეთება ბაბილონის მეფესთან მისი სამსახურში აყვანით. დანიელი გამოირჩეოდა არაჩვეულებრივი ნიჭით და ფართო აზროვნებით. ჯერ კიდევ ახალგაზრდა იყო, როცა პირველ ებრაელ ლტოლვილებთან ერთად ბაბილონში აღმოჩნდა, სადაც ის ბევრი ღირსების გამო მეფის კარზე დაწინაურდა. დანიელი უმაღლეს ბაბილონურ განათლებას სამი წლის განმავლობაში ეწაფებოდა, რამაც ახლოს გააცნო ბაბილონის წარმართულ სიბრძნესთან.

ყველაზე დიდი ქრისტიანული სიწმინდის საიდუმლო ამოხსნილია

ტურინის სუდარა-ქსოვილი, რომელშიც გადმოცემით, გარდამოხსნის შემდეგ იესო ქრისტეს სხეული  გაახვიეს. ის ისევ ინახავს ბევრ საიდუმლოს და კვლავ აოცებს მკვლევარებს.

პადუის უნივერსიტეტის თანამშრომელმა ჯულიო ფანტიმ წმინდა სუდარის მორიგი კვლევის დროს აღმოაჩინა, რომ ქსოვილზე ქრისტეს სახის გარდა აღბეჭდილი იყო კიდევ ერთი სახე.

გამოსახულების ციფრული მეთოდით დამუშავების გამოყენებით მეცნიერმა ქსოვილის მეორე მხარეს გამოავლინა წინა მხარეს არსებულის მსგავსი სახე. ზუსტი თანხვედრა მაინც ვერ მოხერხდა, ვინაიდან ამ ორ ობიექტს შორის გარკვეული განსხვავებებიცაა. ამასთან, მეორე გამოსახულება უფრო მკრთალია, უხარისხო. საინტერესოა ისიც, თუ პირველი ნეგატივი ქრისტეს სხეულისაა, რომელიც აღდგომისას აღიბეჭდა სახიდან და ზურგიდან, მეორე შემთხვევაში საქმე გვაქვს მხოლოდ თავის ანაბეჭდთან.

კრეტელი ნათელმხილველი ეპიმენიდე_ კოლხ ქურუმ კურეტთა შთამომავალი

თავად სახელი ეპიმენიდე ნიშნავს მინოსის ანუ კრეტის მეფის შთამომავალს. ეპიმენიდე თავს მიიჩნევდა კურეტად. ვინ იყვნენ კურეტები? მოცემული სიტყვის ეტიმოლოგიაზე ბევრს მსჯელობენ. ამ მინოსურ სიტყვას აახლოებენ ქართულ-ზანური ხანის ფუძესთან kar/kr-"შეკვრის, დაკავშირების" მნიშვნელობით. ცნობილი ენათმეცნიერი გიორგი კლიმოვი თავის მხრივ, კურეტებთან აკავშირებს ქართულ-ზანურ kreb/kareb-"შეგროვებას". გადმოცემით, კრეტის პირველი მეფეები იყვნენ კურეტები და კუნძულის სახელწოდების ეტიმოლოგიაც თითქოს მათ უნდა უკავშირდებოდეს. კურეტთა გენეალოგია გამოძახილს პოულობს კორიბანტებთან. კორიბანტების კულტი მცირეაზიურია. კორიბანტები, ისევე როგორც კურეტები შეიარაღებულნი არიან, თან დაჰყვებიან ქალღმერთ რეა-კიბელეს.  კურეტების მდედრობითი სახე იყვნენ ნიმფები. ტიტანებმა რეა-კიბელეს გადასცეს შეიარაღებული მცველები - კორიბანტები. მათზე  ამბობდნენ, რომ ისინი (კრეტაზე, ევბეაზე, სამოთრაკეზე, ეგეოსის ზღვის სხვა კუნძულებსა და ფრიგიაში) კოლხეთიდან იყვნენ წამოსული. ბერძნებამდელი სიტყვა კორიბანტი მიღებულია დიდი დედაღვთაება კიბელეს შვილის სახელიდან "კორიბას."

წინასწარმეტყველი სიბილები და იესო ქრისტე

 

ძველ საბერძნეთსა და რომში სიბილები ერქვათ ლეგენდარულ მოხეტიალე მისნებს, რომლებიც დაჯილდოებული იყვნენ მომავლის ხედვის უნარით და ხალხს აცნობდნენ ღმერთების ნებას. ანტიკური ავტორები წერენ ბევრ ასეთ სიბილაზე, მაგრამ ყველაზე სახელგანთქმული, მათ შორის, იყო კუმეის სიბილა. სწორედ მას მიაკუთვნებენ ცნობილი წინასწარმეტყველებების კრებულთა ავტორობას, რომლითაც კარგა ხანს სარგებლობდნენ რომში. მე-8-7 ს-ში ჩვ.წ.აღ-მდე საბერძნეთში ვერცერთი მისტერია უვლიდა გვერდს ამ ქალების წინასწარმეტყველებას.

თავიდან "სიბილა" გახლდათ საკუთარი სახელი. ასე ერქვა ლეგენდარულ ტროელ ქალს, დარდანოსის შვილს, რომელსაც ნათელხილვის უნარი ჰქონდა. დროთა განმავლობაში ამ სიტყვამ მიიღო განზოგადებული მნიშვნელობა და გახდა მოხეტიალე მისანთა სახელწოდება.

ჰიტლერისა და SS-ის მაგიური ძალები

 

ჰიტლერს სწამდა ყველა თქმულებისა, რომელიც დაკავშირებული იყო ძალაუფლებასთან და არაადამინურ შესაძლებლობებთან, რომლის აპოგეად იქცა მისი შეხვედრა ბედის ანუ ლონგინოზის შუბთან ვენის მუზეუმში.

ლონგინოზის შუბი-გადმოცემებით, ჯვარცმულ იესო ქრისტეს ეს შუბი უგმირა ლონგინოზმა (ცნობისთვის, ის კაპადოკიელი იყო). ლონგინოზ ასისთავს თვალები სტკიოდა, მაცხოვრის მკერდიდან გადმოსულმა სისხლმა და წყალმა მისი სნეულებანი განკურნა. ლონგინოზი დარწმუნდა, რომ ჯვარცმული იესო მართლაც ღმერთი იყო. მან იწამა იესო და მის საფლავს იცავდა. ლონგინოზი და მისი ორი ჯარისკაცი ქრისტეს მოწაფეებმა მონათლეს. მათ მიატოვეს სამხედრო სამსახური და სახარების ქადაგება დაიწყეს. პილატემ ისინი სიკვდილით დასაჯა. წმინდა ლონგინოზის და მისი მეგობრების სხეულები კაპადოკიაში დაკრძალეს, თავად წმინდანთა ანდერძის მიხედვით. სწორედ მისი შუბის წვერს უწოდეს ბედის შუბი. ქრისტიანობაში ითვლება, რომ მისი მფლობელი მთელ მსოფლიოს დაეუფლება. ეს არტეფაქტი ხელთ ეპყრა: ჰუნების ბელად ატილას, იმპერატორ იუსტინიანე I, ფრანკთა მეფე კარლოს დიდს, ფრიდრიხ ბარბაროსას და სხვა.

ჰიტლერის კარის ნათელმხილველი ერიკ იან ჰანუსენი

 

ერიკ იან ჰანუსენი ერთ-ერთი ყველაზე ამოუცნობი ფიგურაა მესამე რაიხის ისტორიაში. ზოგიერთი მას მიიჩნევს დიდ ნათელმხილველად, ზოგიერთი-თაღლითად. მისი ნამდვილი სახელი და გვარი გახლდათ ჰერმან-ჰაიმ შტაინშნაიდერი. ის დაიბადა ვენის ღარიბ ებრაელთა ოჯახში. მისივე თქმით, წინასწარმეტყველების უნარი სამი წლის ასაკიდან დაეწყო. ჰაიმმა გააყალბა საკუთარი დოკუმენტები, დამალა ებრაული წარმოშობა, თავი დანიური წარმოშობის არისტოკრატად გაასაღა. მოგვიანებით, სახელად ჰარი დაირქვა და თავს ცნობილ იტალიელ მომღერალ ტიტო რუფოდ ასაღებდა. მალევე გადაწყვიტა თავი ეცადა ესტრადაზე. მუშაობა დაიწყო კაბარეში ილუზიონისტად, სადაც ტაროს ბანქოზე მკითხაობდა საჯაროდ. მაგრამ ერთხელ განაცხადა, რომ ბანქოს გარეშეც ხედავდა ადამიანის მომავალს. მართლაც, მისი წინასწარმეტყველება ხშირად ხდებოდა, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში ცუდი შედეგით. ამის გამო, კაბარეს უკმაყოფილო მეპატრონეებმა ის სამსახურიდან დაითხოვეს. ჰარიმ მუშაობა დაიწყო ვარიეტეში, სადაც  შორ მანძილზე აზრების კითხვასა და ჰიპნოზის სეანსების ჩატარებას შეუდგა.

ლევიტაციის საიდუმლო

ლევიტაცია ჩინურიდან ითარგმნება როგორც "დღისით ამაღლება". ის ნახსენებია ძველ ჩინურ წიგნებში. ლევიტაცია-ადამიანის ექსტრასენსორული უნარი დაძლიოს დედამიწის გრავიტაცია და ავიდეს ჰაერში. რაში მდგომარეობს ლევიტაციის საიდუმლო?

ადამიანის ლევიტაცია ფიზიკის ყველა კანონს ეწინააღმდეგება, მაგრამ ფაქტია რომ ლევიტაცია შესაძლებელია. მისი არსებობა ცნობილია არა მარტო აღმოსავლეთის კულტურებში, ქრისტიანობაც აღიარებს ასეთ ფენომენს, თუმც მის მიმართ დამოკიდებულება ორაზროვანია. ქრისტიანების დამოკიდებულება ლევიტაციის მიმართ უფრო ხშირად უარყოფითია. მას ათანაბრებენ ცრუ წმინდანობასთან, რომელიც დემონურ ნიშანს ატარებს, რათა ადამიანი ჭეშმარიტი გზიდან გადააცდინოს. თუმც ცნობილია ქრისტიანი წმინდანების ლევიტაციის შემთხვევები. ცნობილია 230-მდე ასეთი შემთხვევა.

მე-13 საუკუნეში დაწერილ წმ.ფრანცისკო ასიზელის ცხოვრებაში ნახსენებია მისი უნარი მიწის ზემოთ ამაღლების. ფრანცისკო ასიზელი მეტად მოკრძალებული პიროვნება იყო და ერიდებოდა ესაუბრა საკუთარ ნიჭზე. ლევიტაციის დაწვრილებითი აღწერა მოცემულია ესპანელი მონაზვნის წმ.ტერეზა ავილიელის ბიოგრაფიაში. მონაზონი განმარტებას ადვილად იძლეოდა რელიგიური ექსტაზის დროს მიღებულ საკუთარ შეგრძნებებსა და განცდებზე, აგრეთვე ლევიტაციაზე.  ლოცვის დროს ღმერთთან ახლოს ყოფნისას, ხშირად წყდებოდა მიწას და მაღლდებოდა ნახევარი მეტრის სიმაღლზე. გრავიტაციის ძალის დამარცხება ხანდახან ნახევარ საათს გრძელდებოდა.

უძველესი იაპონური გვირაბები ტონკარარინი

 

იაპონიის ქალაქ ნაგომის ახლოს მთებში ძველი, ვიწრო გვირაბების სისტემაა, რომლის გამო მიმდინარეობს მუდმივი კამათი, ვინაიდან გაუგებარია, ვინ, როდის და რისთვის შექმნა ის.

მთებქვეშ არსებული საიდუმლო, ნახევრად დანგრეული გვირაბების სისტემა, რომელსაც ტონკარარინის სახელით იცნობენ, სავარაუდოდ, ჩვ.წ. აღ-ის მე-5, 6 საუკუნეშია აგებული, მაგრამ მისი რეალური ასაკი არავინ იცის.

აპოლონ თიანელის უდიდესი გამოცანები და საიდუმლოებანი

"მე მხოლოდ ადამიანი ვარ, მაგრამ ნებისმიერს შეუძლია ჭვრეტისა და ფილოსოფიის წყალობით ღმერთებამდე ამაღლდეს."

ამ საოცარი, იესო ქრისტეს თანამედროვე პიროვნების ფიგურა დღემდე სადაოდ რჩება. აპოლონ თიანელის ბიოგრაფია ეკუთვნის ფლავიუს ფილოსტრატე უფროსის კალამს, ახ.წ. აღ-ის 220 წ, დაიწერა ცნობილი ბრძენის გარდაცვალებიდან ორი საუკუნის შემდეგ და ეფუძნება  ნინევიელი დამისის დღიურებს, რომელიც გახლდათ აპოლონის პირადი მდივანი და თანამგზავრი ყველგან. მისი დღიურები უკვალოდ გაქრა.

შავი ბამბუკის ანომალური ზონა "ჰეიჩჟუ" ჩინეთში

 

ჩინეთის სიჩუანის პროვინციაში მდებარე შავი ბამბუკის ხეობა ჰეიჩჟუ დედამიწის ანომალური ზონების ხუთეულშია შესული. ეს ხეობა ყველაზე საშიშ და ამოუცნობ ადგილად ითვლება. ორმოცდაათი წელია უკვე, რაც იქ მასიურად იკარგება ხალხი. ხეობა სულ 200 კვ. მ-ია. ბამბუკი ისე მჭიდროდ იზრდება, რომ ჰორიზონტი სრულიად უხილავია. ჩინელები ბამბუკს ყოფაცხოვრებაში საუკუნეებია რაც იყენებენ, მაგრამ ამ ხეობას ახლოს არ ეკარებიან. გამცილებლებიც კი ტურისტულ ჯგუფებს ზონის საზღვართან ტოვებენ ხოლმე. ამ ადგილს ბევრი ცნობისმოყვარე ტურისტი სტუმრობს.

წინასწარმეტყველი და ალქიმიკოსი ალბერტ დიდი

ალბერტ ფონ ბოლშტედი დაიბადა 1193 წელს ბავარიის პატარა ქალაქ ლაუნგიენში არისტოკრატთა  ოჯახში. ბავშვობაში ალბერტი არ გამოირჩეოდა განსაკუთრებული ნიჭით, რაც ბრწყინვალე მომავალზე არ მიანიშნებდა. პატარა ალბერტს ერთი გატაცება ჰქონდა-სწრაფვა ცოდნის მიღებისკენ. მას მე-13 საუკუნის ყველაზე ცნობილ ალქიმიკოსად რაცხავენ. ის იყო ცნობილი ფილოსოფოსი, თეოლოგი და მეცნიერი. ლექციებს კითხულობდა ბავარიისა და საფრანგეთის წამყვან უნივერსიტეტებში. მისი ლექციები ტრიუმფით მიმდინარეობდა. აუდიტორიაში ადგილები არ ჰყოფნიდათ სტუდენტებს დასასწრებად. იმის გამო, რომ უნივერსიტეტში დიდი დარბაზი არ აღმოჩნდა, ალბერტი ლექციებს ატარებდა ღია ცის ქვეშ, მოედანზე.