ურბანო მონტეს იდუმალებით მოცული რუკა

ეს გახლავთ 430 წლის წინ შექმნილი რუკა, რომელიც ურბანო მონტეს ეკუთვნის.  მკვლევარებმა რესტავრაცია გაუკეთეს ურბანო მონტეს მსოფლიო ატლასის 60 გვერდს. მასზე გამოსახულია უცნაური არსებები: მარტორქა სიბირინი, გემი-ამბირანტი და საშინელი გიგანტური ფრინველები.

რუკა 1587 წელსაა შექმნილი და მისი ავტორი როგორც უკვე აღვნიშნეთ გახლავთ ურბანო მონტე. მონტე დაიბადა შეძლებულ ოჯახში, მილანში. ბავშვობიდან გატაცებული იყო გეოგრაფიით.  მან ატლასის შექმნას 18 წელი მოანდომა. მის რუკაზე დედამიწა  ისეთია, როგორიც ის სივრციდან ჩანს უშუალოდ ჩრდილოეთ პოლუსის ზემოდან.

ამოუცნობი ეგვიპტე_ფარაონთა განსასვენებლის მაგიური მცველები

ეგვიპტელი ფარაონების ქონების უსაფრთხოება, რომელსაც მათ გარდაცვალების შემდეგ ატანდნენ, მეტად აღელვებდა განსასვენებლის მშენებლებს. მძარცველებისგან მის დასაცავად ისინი აწყობდნენ საკმაოდ ჭკვიანურ ხაფანგებს,  ცრუ გასასვლელებს, კამერებსა და ყალბ სამარხებს.  ქურუმები კი ყველაზე მეტად წყევლას ენდობოდნენ.

შუა საუკუნეების არაბი ისტორიკოსები აღწერენ  პირამიდის მაგიურ მცველებს. ერთ სამარხს იცავდა ქანდაკება რომლის შუბლში დამალული იყო "გველი". ის თავს ესხმოდა ყველას, ვინც მიუახლოვდებოდა. სხვა განსასვენებელს იცავდა შავი და თეთრი ონიქსის კოლოსი მშვილდისრით ხელში. საკმარისი იყო ვინმეს გამოჩენა, ქანდაკებიდან მაშინვე მოისმოდა  ყრუ ხმა და დაუპატიჟებელი სტუმარი უსულოდ ეცემოდა. მესამეს იცავდა ქვის მცველი, რომელსაც ისეთი გაუგონარი ძალა ჰქონდა, ადამიანს უმალ მიწაზე ანარცხებდა.

რა საიდუმლოს ინახავს ლაბირინთები (ნაწილი III)

                                                                              "ლაბირინთის ისტორია ხანგრძლი,
                                                                                რთული და ჩახლართულია, როგორც
                                                                                ადამიანის ცხოვრება"-სოკრატე

ყველაზე დიდი ლაბირინთის ისტორია უკავშირდება ეგვიპტეს.

ჰეროდოტე აღწერდა ეგვიპტის ლაბირინთს, რომელიც მდებარეობდა ნილოსის დასავლეთით-დღევანდელი კაიროდან 80 კმ-ს მოშორებით. ისტორიკოსების აზრით ეს ლაბირინთი იყო ცენტრი, საიდანაც ფარაონები მართავდნენ ქვეყანას. ძირითადად მას რელიგიური დანიშნულება ჰქონდა. ამ სატაძრო კომპლექსში სწირავდნენ მსხვერპლს ეგვიპტის ყველა ღვთაებას. მოსულ სტრუმრებს უფლება არ ქონდათ დაეთვალიერებინათ ლაბირინთის მიწისქვეშა ნაგებობა. იქ ტარდებოდა ოზირისისადმი მიძღვნილი რელიგიური რიტუალი. მას სწირავდნენ ხარ-აპისს. ფიქრობდნენ, რომ ლაბირინთი თავისი დახლართული გადასასვლელებით იცავდა მეფე-ღმერთს ამ და იმქვეყნიურ ცხოვრებაში. თავად ლაბირინთი იყო მაღალი კედლით გარშემორტყმული ნაგებობა სამი ათასი ოთახით. რომლის ნახევარი მიწისქვეშ იყო განთავსებული. ლაბირინთის საერთო ფართი გახლდათ 70 ათასი კვ.მ.

ლეგენდარული პლუტონის კარიბჭე

"პლუტონის კარიბჭე" გახლავთ ანტიკური ხანის არქეოლოგიური ძეგლი, რომელიც აღმოაჩინეს 2013 წელს თურქეთის ტერიტორიაზე, უძველეს ქალაქ ჰიერეპოლისში-თანამედროვე დენიელი.

"პლუტონის კარიბჭე" აგებული იყო გამოქვაბულთან, საიდანაც მომწამვლელი გაზები გამოდიოდა. თვლიდნენ, რომ კარიბჭე მკვდართა საუფლოში შესასვლელი გახლდათ, რომელსაც ბერძნულ-რომაული მითოლოგიის მიხედვით მართავდა პლუტონი (ან ჰადესი). ამ ადგილზე სრულდებოდა რიტუალები და მსხვერპლშეწირვა  ღმერთის პატივსაცემად.

კარიბჭე აღწერა სტრაბონმა. ის წერდა: "ეს სივრცე ისეთი სქელი ნისლითაა დაფარული, რომ შეუძლებელია მიწის დანახვა.   შემთხვევით შიგნით  მოხვედრილი ცხოველი უმალვე განუტევებს სულს. ბეღურები გადავყარე იქ, მათ უკანასკნელად ამოისუნთქეს და სული განუტევეს".

ამოუცნობი ეგვიპტე_"თოთის წიგნი" და "ტაროს ბანქო"

არსებობს  XV საუკუნის გადმოცემა, რომლის თანახმად საიდუმლო საზოგადოება, რომელიც ფლობდა "თოთის წიგნს" და ავრცელებდა  მოკლე შინაარს ყველასათვის ხელმისაწვდომ ბარათებზე,  გახლდათ  ტაროს თამაშისთვის განკუთვნილი ბანქო. პირველად ეს აზრი გამოთქვა ფრანგმა მკვლევარმა კურტ დე ჟებელენმა.

ჟებელენი პირველი იყო ვინც ყურადღება მიაქცია ტაროს ბანქოს.  ის ამტკიცებდა, რომ ტაროს მივყავართ "ეგვიპტურ ტრადიციასთან". ჟებელენის წინაშე კაცობრიობა დავალებულია იმით, რომ მან პირველმა მიაქცია მოაზროვნე ადამიანთა  ყურადღება ბანქოს ფარულ საკრალურ მხარეზე. მანამდე ბანქო მხოლოდ აზარტული თამაშების საგანი გახლდათ. წიგნში "პირველყოფილი ბუნება" ჟებელენი აცხადებს თითქოს  ხელი მიუწვდებოდა ძველ ეგვიპტურ წიგნებზე, რომელიც ალექსანდრიის ხანძარს გადაურჩა. ძველ ეგვიპტურმა წიგნმა-ტაროს ბარათებმა სათამაშო ბანქოს სახით მოაღწია ჩვენამდე. 

ტაროს ბანქო ყოველთვის იყო ინტერესის ობიექტი. ის გამოჩნდა დაახლოებით 1100 წელს და შედგებოდა 78  ბარათისგან. ამბობენ, სწორედ მისგან გაჩნდა 52 ცალიანი სათამაშო და ასევე სამკითხაო ბანქო. თავიდან მას ერქვა "ნაბი"(იტალ.), რაც წინასწარმეტყველებას ნიშნავს. თავად სიტყვა ტაროს ეტიმოლოგია კი უცნობია. არსებობს ჰიპოთეზა, რომ ამ სიტყვის ეტიმოლოგია უკავშირდება ფრანგულ სიტყვას "tarot", რაც სავარაუდოდ გახლავთ ანაგრამა სიტყვისა "orta"-ordre dutemple-ტაძრელთა ორდენი. შესაძლოა ტაძრელები (ტამპლიერები) მართლაც ინახავდნენ ტაროს, მაგრამ მის გავრცელებაზე არაფერია ცნობილი. ნაპოლეონ III-ის სახალხო განათლების დეპარტამენტის ბიბლიოთეკარი კრისტიან პიტუა 1876 წელს გამოცემულ წიგნში"მაგიის ისტორია" წერს, რომ ეგვიპტის ცივილიზაციის მთავარი საიდუმლოებანი ასახულია ტაროს ბანქოზე და მათზე მოცემულია ყველაზე არსებითი, რაც იყო "თოთის წიგნში".

ამოუცნობი ეგვიპტე_ამენთის დარბაზები

როცა თოთს ეგვიპტის დატოვების დრო მოუვიდა, მან აღმართა დიდი პირამიდა ამენთის დარბაზების შესასვლელთან, ჩაწერა ეს ქრონიკებში და ამ საიდუმლოების დასაცავად დანიშნა მცველები. მოგვიანებით, ამ მცველთა შთამომავლები პირამიდების რელიგიური მსახურნი გახდნენ, ხოლო თოთი ჩამოწოლილი წყვდიადის დროს, რაც მის წასვლას მოჰყვა, აიყვანეს სიბრძნისა და ჟამთააღმწერი ღმერთის რანგში.

გადმოცემით, ე.წ. ''დედამიწის საშო'' ანუ ''ამენთის დარბაზები" განლაგებულია 1600 კმ-ის სიღრმეზე პირამიდის ქვეშ. როგორც ამბობენ, ისინი არსებობს არა ამ მატერიალური სივრცის ოქტავაში( მაგიური 8), არამედ სივრცით კვანძში, რომელიც განცალკევებულია სხვა სივრცეებისგან. ამისთვის საჭიროა ჩვენი სივრცითი კვანძის დატოვება. არსებობს რამდენიმე სხვადასხვა ადგილი,  სადაც ამის განხორციელებაა შესაძლებელი: ოკლაჰომის გოგირდის წყაროები, შასტას მთა-კალიფორნიაში, შამბალა-ტიბეტში, ეგვიპტის დიდი პირამიდა, შავი ტყე-გერმანიაში, ბენარესი-ინდოეთში, ატლასისი მთები-აფრიკაში. ამენთის დარბაზები იგივე გამრუდებული სივრცეა-მეოთხე განზომილება, რომელიც გარკვეულწილად უკავშირდება ჩვენ მესამე განზომილებას და შეერთებულია დიდ პირამიდასთან მეოთხე განზომილების დერეფნით. იქ თითქოს არსებობს ოთახი, რომელიც ფიბონაჩის პროპორციებზეა დაფუძნებული. ოთახის შუაგულში კუბია. კუბის თავზე ალი ჩანს. მისი სინათლე არის წმინდა პრანა-გონი, რომელიც პლანეტარულ ''კვერცხს" წარმოადგენს, რომლის დანიშნულებაა ადამიანისთვის ახალი ევოლუციის გზის ჩვენება და დაწყება.

 

დიდ პირამიდაში არსებობს ოთახი, რომლის ჩასასვლელი უსაფრთხოების მიზნით 1984 წელს დახურეს მნახველებისთვის და რკინის კარები დაუყენეს, ვინაიდან იქ მოხვედრილი ტურისტები ხშირ შემთხვევაში იღუპებოდნენ. გადმოცემით,  ეს ოთახი იყო "ჭა", სადაც მისტერიებში მონაწილე ნეოფიტს უნდა გაევლო სიმწიფის გამოცდები ფარაონის ოთახში მოხვედრამდე. ''ჭამდე''  მას უნდა ესწავლა ქურუმთა სკოლაში 24 წელი. თუ ინიციაციის მსურვლი წარჩინებით ისწავლიდა და ჩააბარებდა გამოცდებს, 24 წლის შემდეგ მას უშვებდნენ ''ჭასთან''. გადმოცემით, სწორედ ამ ოთახში იშლება ზღვარი მესამე და მეოთხე განზომილებას შორის და იქაა სივრცის კვანძი. ამიტომ იმ ადგილზე შიში და ყველანაირი აზრი მატერიალიზდება და ნეოფიტი ვარდება განსაცდელში (ეს ერთგვარი გამოცდა იყო), რომელიც მას წარმატებით უნდა გაევლო. 

ლეგენდის მიხედვით, ამენთის დარბაზები იქცა მიწისქვეშა სამყაროდ, ღმერთების დარბაზებად, სადაც სული გადადიოდა სიკვდილის შემდეგ, რათა წარმდგარიყო სასამართლოს წინაშე. მოგვიანებით თოთის სული გადადიოდა სხვების სხეულში "ზურმუხტის ფილაზე" აღწერილი ხერხის გამოყენებით.

 ასე გარდაისახა ის სამჯერ. ბოლო გარდასახვის სახელი იყო ჰერმესი-სამჯერ დაბადებული. გადმოცემით ჰერმეს ტრისმეგისტოსი ითვლება ჰერმეტული ტრადიციის დამფუძნებლად, რომელიც გააგრძელა ორფეოსმა, პითაგორემ, პლატონმა. ჰერმესის უცვლელი ატრიბუტი-კვერთხი-მაგიური ძალის შემკრები. კვერთხმა ჰერმესი ღმერთად და ღმერთების მაცნედ აქცია,  გახსნა სამი სამყაროს გზა: ღმერთთა სამყაროს, ადამიანთა სამყაროს და მიცვალებულთა სამყაროსი. ჰერმესის კვერთხს გარს ორი გველი აქვს შემოხვეული.

ამოუცნობი ეგვიპტე_თოთის წიგნი "ზურმუხტის ფილები"

უკანასკნელი ექვსი ათასი წლის წინ ეგვიპტელები წარმოადგენდნენ ჯერ კიდევ ველურ ტომებს-"მოხდა ისეთი რამ, რამაც გასაოცარ მოკლე დროში ნახევრად არაბული ტომების კონგლომერატი, რომელიც ნილოსის ნაპირებთან ცხოვრობდა, გადააქცია მაღალცივილიზებულ სახელმწიფოდ, რომელმაც 3000 წელი იარსება. მომხდარის შესახებ შეგვიძლია მხოლოდ ვარაუდების გამოთქმა, მაგრამ არქეოლოგიური მონაპოვრები  ბევრ მასალას იძლევა. იმედი ვიქონიოთ, რომ მომავალი აღმოჩენები ყველაფერზე გაგვცემს პასუხს-ლეონარდ კოტრელი

ეგვიპტური მითოლოგიის მიხედვით, თოთმა (მოგვიანებით ჰერმესი)-ატლანტთა ქურუმ მეფემ დააფუძნა კოლონია ძველ ეგვიპტეში. ის იყო დიდი პირამიდის ამგები. მან მოახდინა ატლანტთა ძველი ცოდნისა და სიბრძნის ინტეგრირება. 16 000 წლის განმავლობაში მართავდა ეგვიპტელთა ძველ რასას. თოთი უკვდავი იყო.  განუზომელმა სიბრძნემ  ის ბევრი კოლონიის მმართველად აქცია სამხრეთ და ცენტრალური ამერიკის ჩათვლით.        

რატომ სცემენ თაყვანს მეტეორიტულ ქვებს_ქააბის შავი ქვა

გადმოცემით, მეფე სოლომონს ჰქონდა  საყვარელი ბეჭედი, ალექსანდრე მაკედონელს-გვირგვინი. ისინი არასდროს იშორებდნენ ამ თილისმებს, ვინაიდან ლეგენდის მიხედით, ეს ნივთები მეტეორიტული რკინისგან იყო დამზადებული.

ხალხი ყოველთვის თაყვანს სცემდა ციდან ჩამოვარდნილ საგანს. მეტეორიტული რკინისგან იარაღს ამზადებდნენ ეგვიპტელები, ინდიელები. ძველად ადამიანი მეტეორიტს თვლიდა  ღმერთების მატერიალურ განსახიერებად, რაც მას აქცევდა თაყვანისცემის ობიექტად. მეტეორიტის დავარდნის ადგილზე აგებდნენ საკულტო ნაგებობებს, ხოლო რკინის მეტეორიტებისგან ამზადებდნენ საკულტო თილისმებს, ამულეტებს. ოქროსთან, ვერცხლთან და სპილენძთან შედარებით ის უფრო მტკიცე, მყარი და ცეცხლგამძლე იყო.

ძველი ლეგენდები გვიამბობენ, რომ ჰუნთა ბელად ატილას, თემურლენგის, მეფე ართურის იარაღი ზეციური წარმოშობისა იყო. ყველა მითოლოგიაში მეტეორიტის ჩამოვარდნა ასოცირდებოდა იეროგამიასთან-ცის ღმერთისა და მიწის ქალღმერთის ქორწინებასთან. მეტეორიტის მიწაში ღრმად ჩავარდნა გახლდათ სიმბოლო ცისა და მიწის შერწყმისა და ახალი სიცოცხლის დაბადებისა.

რას ეყრდნობა ინდოელთა რწმენა იესოს საფლავის ქაშმირში არსებობის შესახებ

როზაბალი სხვადასხვა ისლამურ, ბუდისტურ, სანსკრიტულ პირველწყაროებში მოხსენიებულია როგორც იესო ქრისტეს საფლავი, რომელიც მდებარეობს ქაშმირში.

X საუკუნის ირანელი ისტორიკოსი შეიხ ალ-საიდ-უს-სადიკი მის ცნობილ ნაშრომში "იქმალ-უდ-დინი" მოგვითხრობს იესოს თოთქოსდა ინდოეთში ორ მოგზაურობაზე და მისი იუზ ასაფის სახელით გარდაცვალებაზე ქაშმირში. ეს წიგნი გამოიცა ირანში 1883 წელს. მოგვიანებით  წიგნი თარგმნა გერმანელმა აღმოსავლეთმოცოდნემ მაქს მიულერმა. წიგნში იუზ ასაფის იგავია მთესველზე, რომელიც ჰგავს იესოს იგავს მათეს სახერებიდან.-"გამოვიდა მთესველი დასათესად. თესვისას ზოგი მარცვალი გზისპირას ჩავარდა, მოვიდნენ ფრინველები და აკენკეს იგი.  ზოგი კლდოვანზე დაცვივდა, სადაც მიწა ბევრი არ იყო, და მალე აღმოცენდა, ვინაიდან ნიადაგს სიღრმე არ ჰქონდა.  ხოლო მზე რომ ამოვიდა, დაჭკნა და, რაკი ფესვი არ ჰქონდა, გახმა.  ზოგი ეკლებში ჩაცვივდა. გაიზარდა ეკლები და გააჩანაგა ისინი.  ზოგი კი კარგ მიწაზე დავარდა და ნაყოფი გამოიღო: ზოგმა ასი, ზოგმა სამოცი და ზოგმა ოცდაათი."- მთესველი ბრძენია, ხოლო თესლები მისი ბრძნული სიტყვები.  ფრინველთა აკენკილი თესლები იმ ადამიანებს ჰგავს, ვისაც არ ესმის სიტყვის. კლდოვანზე დაცვენილი თესლები,-ერთ ყურში შესული და მეორედან გამოსული ბრძნული სიტყვები.  ეკლებში დათესილი ის არის, ვისაც ნამდვილად ესმის და ხედავს, მაგრამ არაფერს აკეთებს.  ხოლო კარგ მიწაზე დათესილი ის არის, ვინც მოისმენს სიტყვას, გონებით ჩასწვდება მას და შესაბამისად მოიქცევა.

აზგარდი_რას ეძებდა ჰიტლერი კავკასიაში

აზგარდი ძველი გერმანული და სკანდინავიური მითოლოგიის მიხედვით გახლავთ ღმერთ დემიურგების მიერ შექმნილი სამი სამყაროდან ერთ-ერთი.  მიდგარდის (ადამიანების სამყარო) და ჰელჰეიმისგან (მიწისქვეშა სამყარო) განსხვავებით ესაა ღმერთების საუფლო. ის ზეცაშია და განასახიერებს მომავალს. აზგარდი ადამიანთა სამყაროსთან  დაკავშირებულია ზეციური ხიდით-ცისარტყელით. ეს სიახლოვე შემთხვევითი არ გახლავთ. თვლიდნენ, რომ სამყაროები ერთმანეთთან მჭიდროდაა დაკავშირებული. და როცა ადამიანთა სამყარო დაიღუპება, აზგარდიც დაინგრევა, ვინაიდან ის აგებულია ძლიერი იფან იგდრასილის ტოტების გარშემო, რომელიც იზრდება მიდგარდში. ყველა ღმერთი ერთად ცხოვრობს, მაგრამ ყოველ მათგანს აქვს საკუთარი სასახლე. ოდინის სასახლეს ვერცხლის სახურავი აქვს. აზგარდში მდებარეობს ვალჰალაც, ომში დაღუპულ გმირთა სავანე. ვალჰალაში მოხვედრა ყველა მეომრის ოცნებაა. კედლებში 540 კარია. საჭიროების შემთხვევაში, ყველა კარიდან 800 მეომარი გამოვა 540 X 800=432000. ეს ციფრი მათემატიკურად დაკავშირებულია პრეცესიასთან, ანუ ამდენი წელი სჭირდება მზეს ბუნიობისას პრეცესიის შედეგად გადაინაცვლოს 60 გრადუსით, გაიაროს ორ ზოდიაქალურ თანავარსკვლავედში. ვალჰალაში მოხვედრაზე ოცნებობდა ყველა ვანდალი თუ სკანდინავიელი და არა მარტო ისინი. ედების მიხედვით, ირკვევა, რომ ''არიელები'' გერმანიასა და სკანდინავიაში იყვნენ მოსულები. სწორედ ამ გადმოცემებს ეყრდნობოდა ჰიტლერი.

პროტოიბერიული ანუ მედიტერანული სამყარო ( ნაწილი III )

ბოლო დროს ამერიკელმა მეცნიერებმა ჩაატარეს საბერძნეთში აღმოჩენილი ბრინჯაოს ხანის, ეგეოსის ცივილიზაციის წარმომადგენელთა ჩონჩხების დნმ-ის ანალიზების სერია. ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ეგეოსის ცივილიზაციის წარმომადგენლები ძირითადად ფერმერები იყვნენ. ისინი იქ დაფუძნდნენ ათასეული წლებით ადრე.

მეცნიერებმა გამოიკვლიეს კრეტა-მინოსის ცივილიზაციის სამარხები. (1600-1100 ჩვ.წ.აღ-მდე). ეს ცივილიზაციები განვითარებული დამწერლობით პირველები იყვნენ ევროპის ტერიტორიაზე. მაგრამ საიდან მოვიდნენ ისინი და როგორ ქმნიდნენ საკუთარ უნიკალურ კულტურას ჯერაც გამოსაკვლევია.

უძველესი ლამპების მუდმივი ნათების საიდუმლო

თურმე ჯადოსნური ლამპები მხოლოდ "ათას ერთი ღამის" ზღაპრებში არ არსებობდა, მათზე გვაწვდიან ცნობებს ანტიკური ხანის ავტორები.

მუდმივ მანათობელი ლამპები, რომელიც ჭვარტლის გარეშე იწვოდა, ხშირადაა ნახსენები მატიანეებში, რაც თავისთავად იწვევდა მეცნიერთა დიდ ინტერესს. ეგვიპტის პირამიდების აქამდე გადუწყვეტი გამოცანაც სწორედ ამ კითხვის წინაშე გვაყენებს: როგორ ახერხებდნენ ძველი ეგვიპტელები კედლების ფრესკებით მოხატვას სიბნელეში ისე, რომ  კვამლის კვალი არ ჩანს?

სავარაუდოდ არსებობდა მუდმივ მანათობელი ლამპები. ამ  ლამპების აღმოჩენას მიაწერენ ძველ ეგვიპტელებს. მათი წარმოდგენით  ასტრალური სხეული მუმიის ახლოს იმყოფებოდა სამი ათასი წლის განმავლობაში და მუმიაზე მიმაგრებული იყო მაგნიტური ძაფით, რომლის გაწყვეტა მიცვალებულს მხოლოდ საკუთარი ძალით შეეძლო. ეგვიპტელებს იმედი ჰქონდათ, რომ მუდმივ მანათობელი ლამპა, უხრწნელი და უკვდავი სულის სიმბოლო, აიძულებდა სულს დაშორებოდა  მიწიერ სამყოფელს და სამუდამოდ შერწყმოდა საკუთარ ღვთიურ "მე"-ს. ამიტომ ჰკიდებდნენ მდიდართა სამარხებში ასეთ ლამპებს. ტიტუს ლივიუსი წერდა, რომ ძველ მემფისში შესაძლებელი იყო ბევრი ასეთი ლამპის ნახვა.

მონოატომური ოქროს "თეთრი პური" და მისი დანიშნულება

კარნაკში ტაძრის ბარელიეფზე გამოსახულია თუთმოს III-ის განძეული. მეტალთა ნაწილში მოჩანს რამდენიმე კონუსური საგანი. განმარტებაში წერია, რომ ისინი დამზადებულია ოქროსგან, მაგრამ მათზე გაკეთებულია უცნაური წარწერა "თეთრი პური". ფარაონ თუთმოს III-მ სწორედ კარნაკში დაარსა "განათლებულ ხელოსანთა" მეტალურგიული კავშირი. 39 მათგანი შემდეგ შევიდა უმაღლეს საბჭოში. მათ "დიდი თეთრი საძმო" უწოდეს. ამ სახელწოდების მინიჭება განაპირობა საიდუმლო ფხვნილთან დაკავშირებით მიღებულმა გამოცდილებამ.

ფხვნილმა თავი იჩინა  ალექსანდრიის ბიბლიოთეკის ერთ-ერთ დოკუმენტშიც "Iter Alexandri ad Paradisum". ეს გახლავთ ლეგენდა ალექსანდრე მაკედონელის მოგზაურობაზე სამოთხეში, აჰურა მაზდას საუფლოში. აჰურა მაზდა სინათლის ღვთაება გახლდათ სპარსელებისთვის.  ფხვნილი კი სინათლესთან ასოცირდებოდა.

სად გაქრა უძველესი ცოდნის ამსახველი ხელნაწერი წიგნები ალექსანდრიისა და სხვა ცნობილი ბიბლიოთეკებიდან (ნაწილი III)

გაურკვეველ ვითარებაში გააქრეს უმრავი ხელნაწერი პირველწყარო რომაელებმა 146 წ. ჩვ.წ.-მდე გადამწვარი კართაგენიდან. კართაგენში არსებულ  ბიბლიოთეკებზე საუბრობს პლინიუსი. თითქოს სენატის ბრძანებით  დაწვეს წიგნები, ხოლო გადარჩენილი გადასცეს ნუმიდიის მეფეებს. ცნობა შემორჩა კართაგენელი აგრონომ მაგონის ლათინურად თარგმნილი ნაშრომის შესახებ სოფლის მეოურნეობაზე 28 წიგნად. კართაგენელბს ჰქონდათ წიგნები გეოგრაფიაზეც. ცნობილია კართაგენელ მეზღვაურთა ჰანონისა და ჰიმილკონის წერილობითი ანგარიშების შესახებ. რომაელები აფრიკის აღწერისას იყენებდნენ კართაგენულ წყაროებს. კართაგენში რელიგიური ლიტერატურაც არსებობდა. პლუტარქე გვამცნობს კართაგენელთა ტაძრებში შენახულ"წმინდა წერილებზე", რაზეც ხელი მიუწვდებოდა მხოლოდ ქურუმებსა და ზიარებულთ. კართაგენიდან იყვნენ წარმოშობით კლიტომახე (ჰასდრუბალი) და ჰერილ კართაგენელი, მწერალი ტერენციუს პუბლიუს აფრი, ისტორიკოსი ხარონ კართაგენელი.

სად გაქრა უძველესი ცოდნის ამსახველი ხელნაწერი წიგნები ალექსანდრიისა და სხვა ცნობილი ბიბლიოთეკებიდან (ნაწილი II)

არაბთა ხალიფატი ბიბლიოთეკების ნაკლებობას არ გაანიცდიდა. ყველაზე მნიშვნელოვან ქალაქებში მოქმედებდა ბიბლიოთეკა და მათი ფონდები ათი ათასობით წიგნს ითვლიდა. ხალიფ ალ-ჰაკიმის (ომეიდების დინასტიიდან) გარდაცვალების შემდეგ , რომელიც კორდოვას მმართველიც იყო, განადგურდა კაიროს ბიბლიოთეკა. ამ ბიბლიოთეკის ორმოც დარბაზში ინახებოდა 600 000 ხელნაწერი წიგნი. ჯარისკაცებმა წიგნები გაუცემელი ჯამაგირის სანაცვლოდ დაიტაცეს. ვეზირმა კუთვნილ სახელფასო ვალში ოცდახუთი დატვირთული აქლემით გაიტანა ძვირფასი წიგნები. არანაკლებ სავალალო მდგომარეობაში აღმოჩნდა დამასკოს ბიბლიოთეკა.  ქალაქის დაპყრობის შემდეგ ჯარისკაცებმა მდინარე ბარადას მეორე მხარეს გადასასვლელად ბიბლიოთეკიდან გამოტანილი წიგნებით გადახერგეს ის და გადასასვლელი მოიწყვეს.

სად გაქრა უძველესი ცოდნის ამსახველი ხელნაწერი წიგნები ალექსანდრიისა და სხვა ცნობილი ბიბლიოთეკებიდან (ნაწილი I)

 ქალაქ ალექსანდრიისა და ალექსანდრიის ბიბლიოთეკის დაარსება მაკედონელის სახელს უკავშირდება. ეს დასახლებული პუნქტი იმ დროს აღნიშნული იყო როგორც მეცნიერთა და მკვლევართა ქალაქი.  მას რომის შემდეგ მეორე ქალაქად იხსენებდნენ. აქ იყო ალექსანდრე მაკედონელის აკლდამაც, პტოლემეოსების, იულიუს კეისრის, მარკუს ანტონიუსის  სასახლეები. ალექსანდრე მაკედონელის იდეას ფრთა შეასხა პტოლემეოს I-მა. მან მაკედონელის გარდაცვალების შემდეგ ალექსანდრია ეგვიპტის დედაქალაქად აქცია. გადმოცემით ბიბლიოთეკის შექმნისთვის მიიწვია დემეტრიოს თალერსელი (ათენის მმართველი). ისტორია დემეტრიოს თალერსელზე მოგვითხრობს, როგორც თავისი ქვეყნის მოდის დამკანონებელზე-პირველი ათენელი ვინც თმები გაიქერავა წყალბადის ზეჟანგით. მოგვიანებით თანამდებობიდან გადააყენეს და თებეში გაემგზავრა. ფარაონ პტოლემეოსმა მას ალექსანდრიაში დასახლება შესთავაზა. სავარაუდოდ სწორედ მაშინ უნდა დაეარსებინა ალექსანდრიის ბიბლიოთეკაც. დემეტრიუს თალერსელის რჩევით პტოლემეოს სოტერმა ათარგმნინა ბერძნულად ძველი აღთქმა, რაც ლეგენდის მიხედვით, განახოციელა სამოცდაათმა საუკეთესო მთარგმნელმა. რის შემდეგ მიიღო "სეპტუაგინტას"სახელწიდება. ამ საქმის მეორე მნიშვნელოვანი ფიგურა გახლდათ თეოფრასტე (არისტოტელეს მოწაფე). თეოფრასტეს მაკედონელისგან მემკვიდრეობით დარჩა ორმოცი ათასი წიგნი, რომლის შეგროვება არისტოტელემ მოახერხა მაკედონელის ლაშქრობების დროს. დემეტრიუსის რჩევით ეს წიგნები გამოისყიდეს თეოფრასტესგან.  ამ წიგნებით ჩაეყარა საფუძველი ალექსანდრიის ბიბლიოთეკას. შენობა გახლდათ ერთი აკადემიური კომპლექსი, სადაც ბიბილიოთეკის გარდა  განთავსებული იყო  ობსერვატორია, ბოტანიკური ბაღი და ზოოპარკი.

რა საიდუმლოს ინახავს ლაბირინთები ( ნაწილი II )

ლაბირინთის გამოსახულება შეიცავს საკრალური გეომეტრიის არავერბალურ გზავნილს, რაც ნათლად ჩანს თუნდაც ამ სურათზე, სადაც მანდალის ფორმის ლაბირინთს გარშემო სიცოცხლის ყვავილები აკრავს. ლაბირინთს მანდალის ნაირსახობადაც კი მიიჩნევენ, მაგრამ ისეთ მანდალად, რომელსაც გააჩნია მოძრაობის მიმართულება  და აქვს ღია შესასვლელ-გამოსასვლელი. ამასთან, როგორც წესი მანდალის საკრალური სივრცე გარშემორტყმულია სპეციალური დამცავი კვადრატით. ამგვარად, მანდალა ლაბირინთით გვიხსნის იმას, რაც მას შუამავალს ხდის ზეგრძნობად სამყაროსა  და ხილულ ფორმებს შორის, სადაც ვარსებობთ. ლაბირინთ-მანდალის მეორე შესაძლებლობა დაკავშირებულია მის შიდა ფიზიკურ მოძრაობასთან, თუ რა თქმა უნდა, მას გააჩნია დიდი ზომები. ლაბირინთის ტიპოლოგიური კლასიფიკაციისას ძირითადი ყურადღება ექცევა გეომეტრიულ ფორმებს, რომელიც მის საფუძველში დევს. ყველაზე გავრცელებული ძველი ლაბირინთის ფორმებია: სხვადასხვა სპირალი, ჯვრები და სვასტიკები.

რა საიდუმლოს ინახავს ლაბირინთები ( ნაწილი I )

ლაბირინთი-ეს სიტყვა იდუმალებითაა მოცული, ყოველთვის დიდ დისკუსიებს იწვევდა და იწვევს. გამოქვაბული იყო ადგილი, სადაც სრულდებოდა ინიციაცია. ლაბირინთი წინ უსწრებდა ინიციაციას გამოცდების სახით. ეს გახლდათ გამოქვაბულისკენ მიმავალი  გზა წინააღმდეგობების გადალახვის საშუალებით. ის მისასვლელს უკეტდა უზიარებელთ. ლაბირინთი არის საინიციაციო ადგილი, ასევე, მისტერიებისთვის განკუთვნილი სალოცავის შესასვლელი.  დასაბამიდან ლაბირინთს იყენებდნენ ინიციაციურ გამოქვაბულთან მჭიდრო კავშირში. გამოქვაბული შეიძლება იყოს ადგილი ინიციაციური სიკვდილისა და მეორედ დაბადებისა, რომლის საშუალებით ხდებოდა ჯოჯოხეთში შთასვლა და ასევე დედამიწის ზედა სფეროებში ასვლა.

ლაბირინთი დახლართული სტრუქტურაა, რომელიც განსაკუთრებული ძალის მქონე ადგილს იცავს და ზღუდავს იქ მისასვლელს. ეს ზონა არის ორ სამყაროს შორის გადასასვლელი, ხოლო თავად ლაბირინთი სიმბოლური ჭიშკარი.

 ყველაზე უძველესი ლაბირინთი აღმოჩენილია კუნძულ სარდინიაზე 1965 წელს''ტომბა დე ლაბირინტოს', რომელიც ისტორიამდელ სამარხზეა გამოსახული.

 ჩვეულებრივი ადამიანისთვის სიტყვა ლაბირინთი ასოცირდება ''არეულ გასასვლელებთან''. ელინამდელი ლაბირინთი ასეთ წარმოდგენას არ ჰქმნიდა. უძველესი ლაბირინთები არ იწვევდა დაბნეულობას. მასში დაკარგვა შეუძლებელი იყო, ვინაიდან არ იყო გზაჯვარედინები და განშტოებები. შესასვლელიდან გზა მიდიოდა ცენტრისაკენ.

გრაალის თასი და მისი კავშირი ქართველურ სამყაროსთან ( ნაწილი II)

როგორც უკვე აღვნიშნე ბერილუსი კაპადოკიელი იყო. ის აღმოსავლეთიდან იყო ჩასული დასავლეთში. კაპადოკიელი იყო ნინო ქართველთა განმნათლებელიც. ნინოს მამა ზაბილონი რომის სამსახურში იყო და თავი გამოიჩინა ფრანკთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. მოიგო ბრძოლა და ბევრი ტყვედ აიყვანა. ტყვეებმა მას ქრისტიანულად მონათვლა სთხოვეს. ზაბილონმა გაიხარა, მონათლა ტყვეები და თავისუფლება მიანიჭა.ზაბილონი ფრანკთა განმანათლებელი გახდა. მოგვიანებით ის დაქორწინდა და შეეძინა ნინო ქართველთა განმანათლებელი. ტიტურელის წინაპარი ბერილუსიც ფრანკთა განმანათლებელი იყო და ამავე დროს მათი მეფეც. ქრისტიანული დოგმატიკის დამფუძნებლებად გვევლინებიან კაპადოკიელი მამები: ბასილი დიდი კესარიელი,  გრიგოლ ნაზიანზელი, გრიგოლ ნოსელი.

გრაალის თასი და მისი კავშირი ქართველურ სამყაროსთან (ნაწილი I)

მკვლევართა აზრით ტერმინი "გრაალი'' მომდინარეობს ძველპროვანსულიდან. სავარაუდოდ მისი ძირი კაპადოკიურია-"გრაცალ''. გრაალის მიმდინარეობა კაპადოკიაში მცხოვრებ ქართველურ ტომებს უკავშირდება. ქართლში არსებობს ამჟამად ყველასთვის კარგად ცნობილი სოფელი გრაკალი.

კაპადოკიელთა ქართულ სამყაროსთან კავშირზე ყურადღება გაამახვილა გერმანელმა მეცნიერმა კარლ ჰოლმა. პირველწყაროებზე დაყრდნობით მან ცხადყო, რომ ჯერ კიდევ მეექვსე საუკუნეში მცირე აზიის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხი ადგილობრივ ენებზე მეტყველებდა. ამ მხრივ, ყველაზე მკვეთრ სურათს იგი კაპადოკიის მაგალითზე იძლევა. ანტიკური სამყაროს მკვლევარი მომზენი ხაზს უსვამს, რომ კაპადოკია რომის იმპერიის საწყის ხანაში სრულებითაც არ იყო ბერძნული. რანოვიჩი აღნიშნავს, რომ ბერძნულ და ლათინურ ენებზე მხოლოდ ქალაქის მაცხოვრებლები და მოსახლეობის ძალიან მცირე ნაწილი საუბრობდა კაპადოკიაში. გადმოცემით, გრაალის პირველი მფლობელი გახლდათ ტიტურელი (კაპადოკიელი). გრაალის მოძრაობა შეიქმნა ჯერ კაპადოკიაში, შემდეგ პროვანსში და ლანგდოკში, სადაც ცხოვრობდა ძველი იბერიული მოსახლეობა.